صفحه اصلی>اخبار>اخبار تازه>من فقط یک حِس ندارم، دنیای من روشن است
اخبار تازه
من فقط یک حِس ندارم، دنیای من روشن است

من فقط یک حِس ندارم، دنیای من روشن است

 

بستن چشم ها ،دست به دیوار آجری کشیدن و به دنبال اشیاء گشتن از بازی‌های مورد علاقه دوران کودکی ام بود. چشم‌هایم  را که می‌بستم اگرچه به در و دیوار می‌خوردم ولی این بازی را دوست داشتم. سرگیجه های بعد از چرخیدن با چشمان بسته حسی بود که تجربه کردنش هیجانی وصف ناپذیر برایم داشت.کودکی، حسِ نابِ تجربه های کوچک ولی بزرگ است. چشم گذاشتن در قایم باشک و نگاه کردن های یواشکی، انگار حسی در دوران کودکی وجود دارد که می‌خواهد ارزش دیدن را به آدمی نشان دهد ، هرچه بزرگ‌تر می‌شوی و دنیا را بیش‌تر می‌بینی، آن حس هم کم‌رنگ‌تر می‌شود و حتی ممکن است از بین برود و عادت كني به ديدن. دیدنی که شاید نقش خیلی از  حس های ما را کمرنگ تر کرده باشد. اما بدون شک نابینایی ، حس های دیگر را فعال تر می کند. حس هایی که ما افراد بینا داریم ، ولی اینقدر به دیدمان اتکا کرده ایم که شنیدنِ صدای آب را درک نکرده ایم، صدای بال زدن  پرندگان، صدای خِش خِش برگ درختان در باد ...نابینایان آنقدر دقیق گوش میدهند که زیبایی آب ، درخت و پرنده را بهتر  از ما می بینند. نابینایی شاید یک معلولیت  باشد ولی معلولیت و پذیرش معلولیت ، آغاز قدرت گرفتن جسم و قدرت های دیگر است. انجمن نابینایان ایران ، جایی  است که انسان های قدرت گرفته حضور دارند. جایی که می توانی درک کنی گاهی اوقات با تمام سلامتی که داری ، انگار استفاده درستی ازش نکردی.

وارد انجمن نابینایان ایران می‌شوم. قابل درک است که محل انجمن خانه ای قدیمی است و حیاط کوچکی دارد. وارد ساختمان می‌شوم، سمت چپِ در ورودی، اتاق کوچکی قرار دارد که صدای چند نفری از داخل آن به گوش می‌رسد. داخل اتاق سَرَک می‌کشم. تعدادی نابینا و کم‌بینا در اتاق کوچکی دور هم نشسته‌ و با هم گپ میزنند، می‌گویند و می‌خندند. نمی دانستم که سلام کنم یا نه. آیا حضور مرا در کنارشان حس میکنند؟

همچنان که باخودم کلنجار می‌رفتم که چگونه حضور خود را اعلام کنم به آهستگی سلام کردم و نشستم. فضا برایم سنگین است. پنج نفر نابینا روبه‌روی من نشسته‌اند و از حرکات چهره‌شان پیدا است که گوش تیز کرده‌اند که من صحبت کنم و بگویم برای چه کاری آمده‌ام . بعد از چند لحظه با خانم واحدی عضو روابط عمومی که خودشان نیز کم بینا هستند و تلفنی ،قرار مصاحبه را هماهنگ کردیم ، آشنا می شوم . بعد از مدتی صحبت ، همسر خانم واحدی، آقای اشکان آذر ، که مادرزادی نابینای مطلق هستند و چند سالی است کار رادیو را به صورت حرفه ای دنبال می کنند و در همین زمینه برنامه ای به نام شش نقطه در رادیو تهران دارند ، مرا به دفتر کار مدیر عامل و ر رادیو را به صورت حرفه ای ئیس هیئت مدیره بردند .

وقتی وارد اتاق شدم مردی میانسال، با عینکی تیره که ظاهری ساده داشت پشت میز نشسته بود. با صدای درِ ورودی سرش را به سمت من چرخاند. بعد از سلام و احوال پرسی و مدتی خوش و بش و صحبت ، آرام آرام به سراغ سوالاتم رفتم . قبل از شروع مصاحبه از این می ترسیدم که شاید سوالاتم تکراری باشند و قدیمی ، اما بعد از کمی صحبت به این نتیجه رسیدم که ، شاید سوالات تکراری باشند ، اما کار و عملی که برای حل اون سوال یا مشکل، انجام داده شده ، می تواند هزاران جواب و هزاران راه حل متفاوت  داشته باشد . اقای علی اکبر جمالی مدیر عامل و رئیس هیات مدیره انجمن به تدریج در سنین 11-12 سالگی به خاطر یک حادثه بیناییشان را از دست می دهند و در حال حاضر یک نابینای مطلق هستند . مدیر عامل انجمن قبل از اینکه در سال 1373 به فکر تاسیس انجمن بیفتد ، چند سالی کارمند سازمان بهزیستی بودند .در سازمان بهزیستی ، کارهایی برای نابینایان انجام داده می شد ، که چون این سازمان از تمامی اقشار جامعه مثل بی بضاعت ، کم بضاعت ، بی سرپرست ، بد سرپرست و .... حمایت و پشتیبانی می کند ، شاید نتواند تمامی هزینه ها را برای نابینایان صرف کند.

اقای جمالی تا سال 1385 در سازمان  بهزیستی به عنوان کارشناس ارشد آموزش توانبخشی معلولین ،مشغول به کار  بودند و وقتی مشکلات نابینایان را می بینند ، به فکر تاسیس یک انجمن مخصوص نابینایان می افتند . تا بصورت تخصصی تر برای نابینایان فعالیت کند. مدیرعامل انجمن نابینایان ، در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی  در بخش تحقیق  فعالیت داشتند و هم چنین کار تدریس را انجام می دادند .

آقای جمالی در بین صحبت هایشان از سختی های تاسیس انجمن گفتند ، ایشان گفتند: شاید تاسیس انجمن در نگاه اول کاری خیر خواهانه و ساده به نظر بیاید ، اما سال ها قبل در زمان تاسیس انجمن ، نگرش عموم مردم و حتی مسئولین به سازمان های مردم نهاد "سَمَن" نگاه خوبی نبود و زیاد مورد توجه قرار نمی گرفت . اما پس از جلسات و صحبت های مکرر ، به تدریج پس از سال 1380 نگرش مسئولین و مردم به اینگونه سازمان ها تغییر کرد، همچنان که در حال حاضر از این نوع انجمن ها حمایت شده و به آنها کمک می شود .

وقتی اعضای اصلی یک انجمن ، به خاطر نابینایی خودشان ، کاملا مشکلات دیگر نابینایان را درک می کنند ، از ته قلب و وجودشان برای حل مشکلات قدم بر می دارند. به گفته آقای علی اکبر جمالی ، انجمن نابینایان ایران تا کنون با مشارکت های مردم ، خود نابینایان و انجمن توانسته 138 واحد آپارتمان در تهرانسر و کیان شهر ساخته و به نابینایان عزیز تحویل دهد . نوشتن قانون حمایت از حقوق معلولین که نه تنها فقط برای نابینایان بلکه برای تمامی معلولین کاربرد دارد، یکی از کار های انجام شده ی مهم انجمن با همکاری دیگر انجمن ها بوده ، که به ثبت رسیده است .

مدیر عامل انجمن نابینایان گفت : مناسب سازی شهری ،بحثی قدیمی اما بسیار مهم است. در حال حاضر در سطح شهر  پیاده رو ها ، پل های عابر ، خط کشی های خیابان ها ، چراغ های راهنمایی و رانندگی سخن گو  و ....  را مشاهده می کنیم که فقط برخی از آنها طوری طراحی شدند که معلولین نیز بتوانند به درستی از آنها استفاده کنند پس از جلسات مکرر با شهرداری ، به نتایج خوب و قابل قبولی رسیدیم ، که در برخی مناطق شهر شاهد آنها هستیم ، اما مناسب سازی شهرها، برای معلولین هنوز هم نیاز ها و فرهنگ سازی های زیادی را طلب می کند . این موضوع هم یک مسئولیت اجتماعی شخصی و هم یک مسئولیت اجتماعی کلی برای تمامی سازمان ها و شرکت هاست .

ایشان با یک مثال مسئولیت اجتماعی فردی  در این حوزه را روشن کردند : من یک مغازه دار هستم ، جعبه های محصولاتم را برای فروش بهتر در پیاده رو گذاشتم و سد معبر کردم ، یک نابینا یا یک فرد معلول با ویلچر، در پیاده رو به مغازه من نزدیک می شود ، نه برای خرید ! صرفا برای رد شدن ، نابینا به جعبه های سد معبر شده می خورد و فرد نشسته بر ویلچر راه عبور ندارد ! پس من در این امر مسئول هستم .

علی اکبر جمالی در ادامه گفت : سازمان هایی مثل شهرداری و صدا سیما نیز  مسئول آموزش و فرهنگ سازی برای معلولین در بین عموم مردم هستند . کارگر عزیزی که پیاده رو ها را با موزائیک های مخصوص نابینایان زیبا می کند باید آموزش ببیند که وقتی به مانعی مانند درخت رسید چه کند!  این گذر گاه مخصوص نابینایان است نه صرفا زیبایی شهری ! سایه بان مغازه هایی که بیش از حد پایین است و هیچگاه با عصا نمی توان آن را احساس کرد، معضلی است که نابینایان در فصل گرم سال همیشه با آنها مواجه هستند . انجمن نابینایان در خصوص مناسب سازی شهری فعالیت بسیار زیادی داشته و دارد ، امیدواریم روزی برسد که امکانت شهری برای همه افراد به یک اندازه قابل دسترس و استفاده باشد  . ایجاد بانک ها و عابر بانک هایی برای نابینایان و معلولین ، سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولین در سطح شهر با همکاری تشکل ها و سازمان حمل و نقل و انجمن نابینایان ایران راه اندازی شده ، که برای تمامی معلولین نه فقط نابینایان قابل استفاده است. اما همچنان نیاز به فرهنگ سازی ، آموزش و تبلیغات در این حوزه لازم است ، با توجه به اینکه انجمن به تنهایی از پس تمامی این کار ها بر نمی آید، شهرداری، صدا و سیما ، نشریات ، سایت ها ، فعالین حوزه مجازی و ... همگی می توانند به صورت جامع و عمده به اینگونه فرهنگ سازی ها بپردازند تا بتوانیم شهری ایده آل برای معلولین داشته باشیم .

وی افزود: زمانی که می خواهیم به دختر خانمی برای تهیه جهیزیه کمک کنیم ، به او وسایل اولیه زندگی را می دهیم ، وقتی کسی مشکل مالی دارد ، در حد توان به او پول می دهیم ، پس تحقیق در مورد نوع نیاز ، امری عادی و قابل درک است ، پس کمک به انجمن ها نیز نیازمند دانستن لوازم مورد نیاز آنهاست ، شاید یک انجمن چیزی که شما دوست دارید به عنوان هدیه و کمک به آنها ببخشید ، نیاز نداشته باشد ، پس بهتر است برای کمک به هر انجمنی اول نیاز آنها را شناسایی کنیم . برای مثال ، عصای نابینایان، ساعت مخصوص نابینایان ، وسایل نوشتاری و کاغذ های مخصوص خط بریل نمونه هایی از نیاز انجمن نابینایان است ، شاید آذوقه و لباس که برای دیگر انجمن ها اولویت اول است، برای نابینایان اصلا نیاز نباشد . پس با شناخت نیاز هر انجمن ، خیّری خوب و کار آمد تر شویم .

اقای علی اکبر جمالی در ادامه صحبت هایشان گفتند : تعداد اعضای عضو شده در  انجمن نابینایان  به حدود چهارهزار نفر می رسد که دارای پرونده هستند ، البته بعضی از خدمات انجمن مثل کتابخانه های گویای مخصوص کودکان و نوجوانان نابینا که در پانزده استان مختلف راه اندازی شده ، مناسب سازی های شهری، تجهیز دانشگاه ها برای نابینایان و .... قابل استفاده برای تمامی نابینایان است حتی کسانیکه عضو انجمن نیستند . پس می توان گفت، تعداد نابینایانی که از خدمات ایجاد شده توسط انجمن استفاده می کنند به حدود ده هزار نفر می رسد . عضو شدن در انجمن سختگیری های زیادی ندارد و پس از بررسی پرونده در کمیته انجمن، عضویت به راحتی انجام می گیرد.

یکی از صحبت های مهم مدیر عامل انجمن نابینایان ایران، موضوع کار بود. بحث اشتغال بحثی مهم است که متاسفانه شرایط خوبی بین نابینایان ندارد . امیدواریم که بتوانیم با اطلاع رسانی های خوب و فرهنگ سازی های بسیار ، مشکلات معلولین ، چه در مناسب سازی های شهری ، برخورد های ترحم آمیز مردم جامعه با آنها ، کارآفرینی و ایجاد مشاغل مناسب معلولین، جامعه ای شاد و راضی داشته باشیم .

انجمن توانسته 138 واحد آپارتمان در تهرانسر و کیان شهر ساخته و به نابینایان عزیز تحویل دهد .

انجمن نابینایان بسیار در خصوص مناسب سازی شهری فعالیت داشته و دارد ، امیدواریم روزی برسد که یک شهر برای همه افراد به یک اندازه قابل دسترس و استفاده باشد 
روابط عمومی شرکت باند و گاز و پنبه کاوه 


 : 244 ۱۳۹۷/۰۶/۰۳ شرکت باند و گاز و پنبه کاوه