صفحه اصلی>تداخلات دارویی>مقالات تداخلات دارویی>داروهای مسدود کننده کانال سدیم
مقالات تداخلات دارویی
داروهای مسدود کننده کانال سدیم

داروهای مسدود کننده کانال سدیم

 


 از جمله پرمصرفترین داروهای این گروه شامل پروپافنون (Propafenan) ؛ کینیدین (Quinidin)  ، پروکایین آمید   (Procainamide)  ؛  مگزیلتین  (Mexiletin)  ؛ لیدوکائین  (Lidocaine) ، فلکاینید  (Flecainide)   می‌باشند.

 برخی از داروهای فوق بیشتر در آریتمی‌های دهلیزی و برخی در آریتمی‌های بطنی به کار می‌روند. پروپافنون و فلکاینید هم در آریتمی‌های دهلیزی و هم در آریتمی‌های بطنی کاربرد دارند. با توجه به تاثیر این داروها بر مسیر طبیعی الکتریکی قلب ممکن است در برخی بیماران که زمینه برادیکاردی  دارند منجر به تشدید ضربان کند قلب شود.

در بیماران مبتلا به نارسایی، داروهای فلکاینید و پروپافنون وگاهی پروکایین آمید قلب منجر به تشدید نارسایی و علائم آن می‌شوند.

در بسیاری از موارد داروهای مسدود کننده کانال سدیم علی‌رغم اینکه منجر به قطع و یا کاهش آریتمی اولیه می‌شوند اما با توجه به قابلیت اختلال در سیستم هدایتی قلب می‌توانند منجر به ایجاد آریتمی‌های جدید شده که گاهی خطرناک می‌باشند.

یکی از پرمصرفترین این دسته از داروها پروپافنون   (Propafenan) میباشد،باید توجه شود مصرف هم زمان این  دارو با داروها و دسته داروهای ذیل می تواند منجر به تداخل  شده و باعث افزایش و یا کاهش اثرات درمانی و عوارض ناخوا سته شود.

 

Cyclosporine, Cimetidine, Desipramine, Digoxin, phenobarbital, ketoconazole, Quinidine, Metoprolol, local anesthetics (eg. the insertion of a pacemaker, surgery or Dentistry), Rifampicin, Theophylline, Tricyclic Antidepressants, Beta blockers

داروهای بلوک کننده سمپاتیک (بویژه داروهای بتابلوکر)

این دسته داروها بیشتر مصرف در درمان فشارخون، آنژین قلبی، نارسایی قلب و همچنین آریتمی‌ها دارند.

داروهایی از قبیل آتنولول،  پروپرانولول ،متوپرولول  در کنترل علائم مبتلایان به Atrial Fibrillation ، تاکی کاردی‌های دهلیزی و آریتمی‌های خوش‌خیم بطنی به کاربرده می شوند؛ بنابراین تجویز این داروها و تنظیم میزان مصرف شده مخصوصاً در صورت مصرف هم‌زمان داروهای دیگر باید به دقت تحت نظر پزشک متخصص قلب باشد .  

از عوارض این گروه دارویی می تواند تشدید آسم و نارسایی تنفسی در مبتلایان به بیماری انسدادی ریوی ‌باشد. عارضه مشترک تمام داروهای فوق تشدید برادیکاردی در مبتلایان به گره سینوسی بیمار و همچنین بلوک قلبی است.

یکی از پرمصرفترین این دسته از داروها متوپرولول میباشد،باید توجه شود مصرف هم زمان این  دارو با داروهای و دسته داروهای  ذیل می تواند منجر به تداخل  شده و باعث افزایش و یا کاهش اثرات درمانی و عوارض ناخوا سته شود.

Beta agonists, Angina Pectoris(Calcium antagonists, Nitrates), Antiarrhythmic, Antihypertensive, Digitalis, Diltiazem, Ergotni alkaloids, Ganglionic blockers, Hypoglycemic drugs, Clonidine, Monoamine Oxidase Inhibitors, General Anesthetics, Verapamil, a Medicine used to reduce or increase the activity of liver Enzymes (Eg. Cimetidine, Rifampicin)

  • داروهای مهارکننده کانال پتاسیم

  از جمله این دسته داروها آمیودارون (Amiodarone) و سوتالول (Sotalol)  است ؛ این داروها نسبت به داروهای مهار کننده کانال سدیم  دارای خطرات کمتری بوده و در درمان آریتمی‌های دهلیزی و بطنی موثر بوده و نسبت به سایر داروها موفقیت بیشتری دارند

Sotalol  با توجه به خواص ضد آریتمی بیشتر در درمان ریتم        Atrial Fibrillation   و   گاهی آریتمی‌های بطنی کاربرد ویژه‌ای دارد؛ داروی سوتالول  می‌تواند منجر به ایجاد آریتمی‌های جدید شود که گاهی بسیار خطرناک است بنابراین باید به دقت و تحت نظر پزشک متخصص قلب تجویز شود.

از جمله عوارض مشترک این گروه ایجاد QT طولانی و ایجاد آریتمی‌های خطرناک بطنی می‌باشد. آمیودارون و سوتالول می‌توانند منجر به تشدید کندی ضربان قلب در مبتلایان به برادیکاردی شوند.

 در خصوص آمیو دارون که یکی از پر مصرفترین این دسته از گروه است می تواند مصرف همزمان آن با دارو و دسته دارو های ذیل در اشکال مختلف تداخل داشته باشد:

Amphotericin B (Iv) Antiarrhythmic (Sotalol), Beta-Blockers, Cyclosporine, Digitalis, Diuretics, Erythromycin IV Phenytoin, Laxatives (Stimulant), Pentamidine, Oral Anticoagulants, Systemic Corticosteroids (Gluko-, Mineralokortikosteroidi), General Anesthesia, (Oxygen Therapy), Sultopride, Tetracosactide, Vincamine, Calcium Channel Blockers

ایجاد آریتمی‌های جدید توسط آمیودارون می‌تواند عوارض وخیم و خطرناکی داشته باشد. مسمومیت ریوی، اختلال کارکرد غده تیروئید، عوارض پوستی، رسوب قرنیه  و تخریب عصب چشمی مخصوصاً در صورتی که میزان مصرف دوز بالا باشد ایجاد می‌شوند؛ بنابراین مانیتورینگ - گرافی قفسه سینه، آزمون تیروئید و معاینه چشم پزشکی؛ الزامی است.

از جمله موارد مهم در خصوص چگونگی  نگهداری و پایداری و Photosensitivity داروی آمیودارون است، این دارو به لحاظ ترکیبات آن در مقابل نور حساس بوده و باید در شرایط دور از تابش نور نگهداری شود.

دکتر محمد مهدی ثقفی فوق تخصص فارماکولوژی


 : 2127 ۱۳۹۵/۰۸/۰۷ شرکت باند و گاز و پنبه کاوه