صفحه اصلی> شیرینیِ تلخ!
 شیرینیِ تلخ!

شیرینیِ تلخ!

 

چشمانمان را اگر ببندیم به خوبی یادمان می آید، دوران شیرینِ کودکی را؛ دوران رنگیِ بازیهایمان را، دوران تکلیف های زیاد، دوران شیطنت های سر صف مدرسه و نیمکت آخرِکلاس درس، دوران لذت بخش بستنی و شکلات های بعد از مدرسه در راه خانه،که برای خوردنشان لحظه شماری میکردیم. چه بستنی ها ، یخمک ها ، شکلات ها و ... را با ولع تمام و از سر خوشیِ دورانِ کودکی خوردیم بی آنکه لحظه ای درنگ کنیم که شاید این همه بستنی در بزرگ سالی دیابت را برایمان به یادگار بگذارد و دیابت هدیه است از ناآگاهی کودکیِ مان و مهم بودن آن دلیلی بود برای قرار مصاحبه ای با انجمن دیابت گابریک و فعالیت های انجام شده آنها در این خصوص. به انجمن دیابت گابریک رفتیم. ساختمانی دو طبقه و تقریبا قدیمی، با حیاطی با صفا که اگر به جای انجمن خانه بود، میشد از آن خانه هایی که صفایش را با دنیا عوض نمی کردی .

وجود عوامل پر مهر ، گرم و صمیمی، زیبایی انجمن رو چندین برابر کرده. بعد از ورود به انجمن و پیگیر شدن ، خانم مشایخ به استقبالمون اومدن، خانمی پر کار، فعال و مهربان که صدای گرمشون از پشت تلفن ، نشانه اخلاق خوب و ذات مادرانه شان است . متاسفانه آقای مهندس کیخان زاده مدیر عامل انجمن، تهران نبودند و ما با آقای دکتر چراغچی باشی قائم مقام مدیرعامل مصاحبه مون رو انجام دادیم. آقای دکتر چراغچی باشی متولد 1323 هستند، در خرداد ماه ۱۳۴۸ از دانشکده پزشکی  دانشگاه مشهد  با درجه دکترای پزشکی فارغ التحصیل شدند. در ادامه، خلاصه ای از مصاحبه ما با ایشان در خصوص تاریخچه و فعالیت های انجمن دیابت گابریک آورده شده است  .

ایشان در خصوص چگونگی تشکیل شدن انجمن دیابت گابریک اینچنین پاسخ دادند: مهندس هرمز کیخان زاده  از چهارده‏سالگی به دیابت نوع یک مبتلا شدند و از آن زمان انسولین تزریق می‏کردند. این واقعه اتفاقی مهم در زندگی ایشان و در ابتدا ترسناک بود، مملو از حسِ به آخر رسیدن دنیا ، مثل همان حس تلخِ زمانِ بمباران تهران! حس ترس و در گوشه ای از خانه پناه گرفتن و انتظار اینکه هر لحظه دنیا به آخر برسد. وقتی دچار بیماری می شوی کنجکاوی ات نیز برای درک بهتر بیماری بیشتر می شود . ایشان پس از با خبر شدن از دیابتشان به انجمن دیابت ایران رفتند و مدتی در آنجا آموزش های لازم را گرفتند. خیلی سریع با بیماری کنار آمدند و به کنترل خود در آوردند وآن حسِ ترسناک از بین رفت. ناآگاهی و بی‏توجهی در کنترل این بیماری ریشه‌ی اصلی این زندگی تلخ است .اعتقاد آقای کیخان زاده بر این بود که اگر این بیماری کنترل شود، خطری ندارد. هرمز کیخان‏زاده و امیر فرزام، فارغ التحصیلان رشته مهندسی برق از دانشگاه صنعتی امیرکبیر و كارشناسي ارشد در رشته مدیریت اجرایی (MBA) از دانشکده مديریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف در حوزه تخصصی بازاریابی می‏باشند. این دو هم کلاسي متوجه خلايی در زمینه آموزش و توانمندسازی بیماران دیابت شدند و از این رو با آرمان‏گرایی و شور و اشتیاق، در 25 سالگی سازمان مردم‏نهادی تاسیس کردند که به افراد مبتلا به دیابت کمک کند.آقای کیخان زاده و آقای فرزام به این فکر کردند که چه طور می‌توانند از این خلأ مهم و مرگبار (عدم ‏ آگاهی و آموزش بیماران دیابتی) به یک صورت مسئله‌ی کارآفرینانه برسند و آن را ارائه دهند. راجع به حوزه یا بازار دیابت تحقیق کردند. در این بازار ذی‌نفعانی مختلف وجود دارند مثل: شرکت‏های دارویی و تجهیزاتی، بیماران دیابتی، پزشکان، بیمارستان‏ها، انجمن‏های دیابت، وزارت بهداشت و … . برنامه‌ریزی آنها این بود که به دو بخش از این موضوع وارد شوند: بخش تجهیزات (اعم از واردات یا تولیدات تجهیزات) و در بخشی که عملا خلأ وجود داشت و عمده‌ی کارآفرینی شان را تشکیل می‌داد. هر کاری، در شروع  مشکلات و سختی های خودش را دارد . از شناخته شدن و جلب اعتماد بگیر تا تبلیغات و مجوز برای انجمن و صحبت کردن با وزیر و معاون و... برای خرید انسولین ، دارو و ... پیدا کردن پزشکان و افراد برجسته و کار بلد در حوزه دیابت . سختی ها یک به یک با صبر و کوشش آسان می شوند و انجمن می شود ، انجمن دیابت گابریک. گابریک؛ واژه ای فارسی و نام یک رودخانه در استان هرمزگان است که به خاطر زندگی بخشی در منطقه ای محروم برای این انجمن انتخاب شده است. اطلاع رسانی های انجمن مختص به تهران نبوده و فعالیت هایی در قالب کلاس های آموزشی ، ارسال نشریات مخصوص دیابت ، مشاوره های تلفنی ، حضوری و آنلاین را نیز برای اطلاع رسانی در بر میگیرد.

آقای دکتر چراغچی در ادامه گفتند: مشکلات خانوادگی و روحیِ برخی مددجویان ، تمرکز برای کنترل قند خون و بیماری دیابت را کاهش میدهد، که انجمن برای بهبود و رفع این مشکل از روانشناسان انجمن و گاهی اوقات و در صورت نیاز از روانشناسان داوطلب بیرون از انجمن برای مددجویان استفاده می نمایند. گاهی اوقات ، آنقدر  تعداد دفعات کنترل قند خون در روز زیاد می شود و وسوسه های خوشمزه شیرین به سراغ بیمار دیابتی می آید ، که بیمار انگیزه ای برای کنترل قند خون خود ندارد. کلاس های آموزشی و مطالب مفید گفته شده در کلاس ها ، انگیزه فرد بیمار را برای کنترل بیماری بر می انگیزد . کلاس های انجمن ، برای کودکان کمتر از 12 سال و مدد جویانی که از نظر مالی ، در سطح خوبی قرار ندارند، رایگان برگزار می شود ، و گاهی اوقات از طرف انجمن برای این مدد جویان حامی مالی  در نظر گرفته می شود تا هزینه خرید انسولین ، دستگاه تست قند خون، نوار های دستگاه قند خون و ... تامین گردد . انجمن تا به امروز صد و ده هزار نفر عضو از سراسر ایران دارد ، که از طریق پزشکان، آزمایشگاه ها و نشریات و... با انجمن آشنا شده اند. اولین قدم برای عضویت در انجمن تماس گرفتن است ، مشاوران انجمن، پس از تماس اطلاعات بیماران را پرسیده و ثبت می کنند ، و عضویت صورت می پذیرد .

سیستم احوال پرسی ، ایده ای جالب و کار مثبتی است که انجمن برای افراد عضو شده دارد. تماس گرفتن با افراد عضو شده که سال های اولیه تاسیس انجمن ، عضو شده اند و جویا شدن حال روحی آنها و اوضاع دیابتشان روش خوبی برای انگیزه دوباره دادن به بیماران می باشد. لازم به ذکر است که حد اقل یکبار در سال تکرار مراقبت های بیماری دیابت ضروری است . هرچه افراد در معرض تکرار نکات ارزشمند قرار بگیرند در حین مواجه با شرایط سخت آسان تر می توانند بر خود غلبه کنند و کنترل بر خود و قند خون خود داشته باشند.

یکی از مشکلات افراد دیابتی با توجه به شرایط سخت اقتصادی اطمینان از وجود انسولین در داروخانه ها ، وجود نوار تست قند خون ، بیمه و تجهیزات پزشکی مورد استفاده است. از این رو انجمن تلاش می کند  با مذاکره با مراجع ذیصلاح مشکلات جامعه دیابتی کشور را به گوش مسئولان رسانده و راه حلی برای آن پیدا کند. پیشگیری از دیابت از طریق گسترش آموزش و اطلاع رسانی ، افزایش دسترسی به آموزش و مشاوره استاندارد دیابت در سراسر کشور ، حمایت آموزشی و ارائه مشاوره به کلیه کودکان ، نوجوانان و جوانان مبتلا به دیابت نوع یک کشور، حمایت دارویی و تجهیزات پزشکی و درمانی از کودکان بی بضاعت مبتلا به دیابت ، از برنامه های استراتژیک پنج ساله دوم انجمن دیابت گابریک است که از سال نود و هفت شروع شده است. رشد فراوان دیابت، وضعیت نامطلوب کنترل بیماری و بروز عوارض مرگبار آن و درخواست های مکرر مردم و دانشگاه های علوم پزشکی و مسئولین ایجاب می نماید که برنامه های انجمن طبق موارد گفته شده گسترش یابد.

چراغچی باشی گفت: از سه طریق نیاز مالی انجمن رفع می گردد ؛ اسپانسر ها مثل شرکت های دارویی و تجهیزات پزشکی ، مشارکت مالی آموزش گیرندگان و حمایت مالی خیرین ، شرکت ها  و سازمان ها. البته ناگفته نماید که عمده تامین هزینه های انجمن توسط حمایت های مردمی صورت می پذیرد، قلک ها، استند های مراسم ، گلریزان ها ، مسئولیت اجتماعی شرکتی، حمایت مالی آموزش گیریندگان... از دیگر راه های رفع نیاز مالی انجمن می باشد. بیماری همیشه با مشکل مالی رو به رو است ، از این رو بدون تردید ادامه کار انجمن و گسترش آن ، بدون پشتیبانی های مالی ، یاری جامعه ، صاحبان صنایع، خیرین و امکان پذیر نمی باشد.  شرکت ها در راستای مسئولیت اجتماعی، با توجه به نگرش مسئولانه و فراتر رفتن از حداقل الزامات قانونی و پایبند بودن به اصول درستی که برای کسب و کار قابل اجراست، تا به الان یاری رسان انجمن دیابت گابریک بوده اند. امیدواریم با حمایت شرکت های مسئول بتوانیم هر روز گام بلندتری در راه رسیدن به اهدافمان برداریم.

شرکت های گلدیران، فکور صنعت تهران، فریر آسا طب، الوپیک، طرح باران، درمانگاه و مرکز جراحی جوادالائمه ، موسسه خیریه متحدان، گالری گوهر بین ، آزمایشگاه جردن ، نهال-آلما ، سانوفی و شرکت باند و گاز و پنبه کاوه حامیان انجمن دیابت گابریک بوده و انشاءالله خواهند بود.

هیات امنای انجمن متشکل از چهارده نفر پزشکان بنام فوق تخصص غدد کشور و هفت نفر اعضای هیئت مدیره است اعضای هیئت مدیره شامل آقایان مهندس هرمزکیخان زاده به سمت مدیر عاملی ، مهندس متحدان، مجید قمی، جناب دکتر منوچهر نخجوانی ، دکتر علیرضا استقامتی ، دکتر عادل جاهد و بنده می باشد. 

دعوت به اجلاس سازمان بهداشت جهانی و ایراد سخنرانی به عنوان تنها سازمان مردم نهاد دنیا در زمینه الگوی آموزش دیابت، دریافت لوح ملی سلامت از وزیر بهداشت در هفته ملی سلامت سال 1395، برترین نمونه آموزش دیابت در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در سال 2010 ، عضویت نزدیک به 100 هزار نفر در انجمن، پوشش حمایتی و آموزشی 3776 کودک مبتلا به دیابت و خانواده هایشان، پیاده سازی مدل مدرسه دیابت گابریک با 18 دوره آموزشی برای 8 گروه مخاطب و تدوین و چاپ 1321000 نشریه و کتب آموزشی و از دستاورد های  گابریک در ده سال اخیر است.

و شاهکاری به نام «کیپو» (کیپو در فرهنگ دهخدا به معنی شاپرک است) کیپو دیابت داره و از فضا اومده که در گابریک آموزش ببینه و قنداش رو کنترل کنه. از آنجایی که نمی توان با کودکان در مورد عوارض چشمی، کلیوی، قلبی و قطع پا صحبت کرد، به آنها گفته می شود در صورتی که کیپو نتونه قندش رو کنترل کنه شاخک هاش کج میشه  یا میوفته پس بیاییم به کیپو یاد بدیم که چطور قندش رو کنترل کنه. بسیاری از بچه­های هفت تا دوازده ساله‌ دیابت دارند و در مدرسه می‌بینند که دوستان‏شان می‌توانند چیزهایی را بخورند که او فقط درصورت اندازه گیری قند و شمارش واحد کربوهیدرات و گاهی تزریق انسولین می تواند بخورد و این مسئله ناراحتشان می‌کند ؛ خیلی مواقع دیابت داشتن را پنهان می‌کند و شاید انسولین زدن جلوی دوستانش کاری سخت باشد. در راستای این نگاه خلاقانه، تیمی از هنرمندان دربرنامه های کودک و روان‏شناسان کودک را تشکیل دادیم و کلاس‏های ماجراهای کیپو را برای بچه‏ها گذاشتیم . تا این فرهنگ سازی هم برای کودکان سالم و هم برای کودکان دیابتی شکل بگیرد . انسولین زدن ، تست قند کار های عجیبی نیست، یک فرد دیابتی راحت می تواند تحصیل کند،ازدواج کند ، بچه دار شود و زندگی کند؛ درست مثل آقای کیخان زاده . ما سعی کردیم برای بچه‏ها یک قهرمان بسازیم. کیپو دوست بچه هاست، خودش دیابتی است و یاد میگیرد که چگونه قند خود را کنترل کند. امیدواریم توانسته باشیم گامی موثر در زمینه کنترل دیابت و آموزش در این زمینه برداشته باشیم .


 : 70 ۱۳۹۷/۰۸/۱۶ شرکت باند و گاز و پنبه کاوه